Weer thuis

Track Polen

Gisteren om 8.45 uur vertrokken vanuit mijn laatste onderkomen in Polen. De reis verliep voorspoedig genoeg om de lange rit toch in één keer te doen. Om 23.15 uur bereikte ik na 1360 kilometer mijn huis. Einde van een mooie tocht door Polen. Route uiteindelijk toch anders geworden dan gepland, maar gezien wat ik wilde zien, dus ik kijk tevreden terug.

Speciale dank gaat uit naar Mateusz, mijn  lokale Polen-expert, en Al voor het braden van de worstjes.

De statistieken:

Auto:

Tracklengte:  3961 km

Km afgelegd:  4747 km

Wandelen: minstens 100 km

======================= ENGLISH ========================================

Yesterday I left  at 8:45am from my last residence in Poland. The trip went well and I managed to do it in one day. At 23.15pm I reached my house after a 1360 kilometers drive. The end of a beautiful journey through Poland. The route turned out to be some different than planned, but I ‘ve seen what I wanted to see, so I look back with satisfaction.

Special thanks go to Mateusz, my local Poland expert, and Al for frying the sausages.

Statistics:

Car Track Length: 3961 km

Km traveled with car: 4747 km

Hiking: at least 100 km

Biebrza NP

IMGP5304

Vanochtend snel het hotel ontvlucht. Niet dat het slecht was, maar het ademde absoluut geen sfeer uit. Direct na het ontbijt naar de tourist info. Daar wat tips gekregen over wandelen en het gebied waar ik bevers en elanden kon gaan zien. De wandeling was wel mooi, maar niet heel bijzonder. De mooie plekken waren erg ver en mijn voeten hadden besloten dienst te gaan weigeren. Wel zag ik nog uitwerpselen die zeer waarschijnlijk van een wolf afkomstig waren. Het werd dus een ronde van een km of 9 en toen weer terug. Terug betekent een uur omrijden, omdat het park langs een rivier met moerassen ligt, waar je dus niet doorheen kunt. Onderweg even een accommodatie uitgezocht, want de boeking van gisteravond was blijkbaar niet gelukt. Toen meteen daar inchecken. Het was er een stuk levendiger dan in het andere hotel. Er werd ook weer nauwelijks Engels gesproken. De menukaart was gelukkig wel in het Engels maar ze hadden niet wat ik wilde. Dus een soort van mixed grill besteld, maar ik kreeg een hele wokpan vol. Ik denk maar zo dat het voor 2 personen was. En het smaakte me ook nog eens niet. Toen weer op pad om in de avond bevers en elanden te spotten. Ik had een plek doorgekregen van de tourist office en ik was nog maar kort op weg toen ik een plons en een klap op het water hoorde. Dat moest een bever zijn geweest. Verderop ook een hoop lawaai uit het bos en een diepe blaf. Eland? Zou kunnen maar in het bos zijn die verder nauwelijks te spotten. Ik liep langzaam door en zag beweging in het water. Door me heel stil te houden kon ik de bever dit keer wel goed zien. Hij zwom met zijn kop boven water. En verderop zag ik er één op het land! Ze zaten pal naast het pad dus ik kon ze van vrij dichtbij zien. Was alleen nogal donker om te fotograferen. Ik was blij dat het gelukt was. Aangezien er toch wel erg veel muggen om me heen zoemden, ondanks de muggenolie, ging ik maar weer terug om nog even bij de uitkijktoren te kijken naar elanden. Ik moet echter de verkeerde weg genomen hebben, want heb de toren niet meer gezien. Verderop liep nog wel een vos langs de weg.

En daarmee sluit ik mijn avontuur in Polen af. Ik heb besloten morgen huiswaarts te keren. Het is nog ruim 1300 kilometer dus dat gaat wel 2 dagen duren.

================ English =========================================

This morning I quickly fled the hotel. Not that it was bad on the inside, but it was really a depressing place. After breakfast I went to the tourist info and got me some tips about hiking and where I could go to spot beavers and elk. The walk was not that special. The nicest places were too far for my feet to walk. They hurted and didn’t want to go anymore. I did see some dropping that probable were from a wolf. So it became a 9km walk. Then headed back, but had to drive almost an hour to get around the swamps and over the river again. Because the booking of a new hotel last night must have not come through I chose another one on the way and checked in half an hour later. Much more people here, but again very little English. The menu was in English but what I ordered was not available. So decided to order some kind of mixed grill. It was so much I am thinking it was for two. I didn’t like it though. After dinner back to spotting animals. I was going to the spot the tourist office mentioned where beavers and elk could be spotted. I was just on my way when I heard a big splash and a clap on the water. That must have been a beaver. I heard a lot of noise in the forest and later a deep bark. Might have been an elk but who knows? An elk in the forest is nearly visible. I slowly walked further and when I saw movement in the water I stopped. By being very quiet and moving very slow I could watch the beaver this time. Nearby and good view on it. First one in the water, head above the surface, then I also saw one on land. It was only a little dark for taking pictures. I was glad I was successful. Since there were a lot of mosquitoes buzzing around me, despite the mosquito oil, I went back to have a moment in the watchtower to spot elk. However, I must have taken the wrong road, because I have not seen the tower again. Along the road back to the hotel there was another fox.

And that’s how I will end my adventure in Poland. I have decided to go home tomorrow. It’s  more than 1,300 kilometers so it’ll take two days.

Beautiful Bialowieza

IMGP5114

20 juni

De eerste dag moest natuurlijk de omgeving verkend worden. Het leek handig om een fiets te hebben, dus ik ging ik eerst het dorpje in om de excursie naar het stricte reservaat te boeken ene en fiets te huren. Ook moesten er wat boodschappen gedaan worden. Nog best lastig een fiets uit te zoeken omdat ik geen mountainbike wilde. Uiteindelijk één gevonden bij een man die geen woord Engels sprak (al zei hij wel yes toen ik het vroeg). Hij bleef maar ratelen in het Pools over die fiets en ik snapte er niets van. Uiteindelijk maar gewoon meegenomen, boodschappen gedaan en terug naar het huis. Het was een prachtig huis, met een veranda op de eerste verdieping waar de kamers waren. Prachtige keuken en kamer ook dik in orde. Alles behoorlijk nieuw. Toen op de fiets gestapt en de omgeving verkennen. Dat was niet echt een groot succes. Al snel kwam ik midden in het bos terecht en ik zag een verbodsbord met een mannetje er in. Dat vond ik nogal raar in het bos, dus ik denk, ik ben op de fiets dus dat kan wel. Niet veel verder zat ik ineens bij de grens met Wit-Rusland. Omkeren dus. Ik kwam weer langs het huis en besloot dat een fiets niet voor mij was, dus die na 2 uur weer teruggebracht. Toen met de auto naar de noordkant van het reservaat. Het was een prachtige weg dwars door het bos maar wel met heel veel hobbels. Uiteindelijk weer doorgereden tot de grens (het bos ligt ook gedeeltelijk in Wit-Rusland) en daar te voet verder. Het bos daar was niet heel erg interessant en het werd al laat dus ben ik teruggegaan. Ik wilde immers ’s avonds nog een wandeling maken om wisenten te spotten. En dat lukte. Ze stonden niet ver bij het dorp vandaan in het veld. Zag ook nog een ree.

21 juni

Voor deze ochtend had ik een excursie geboekt in het strikte reservaat. Je kan daar in met de standaard rondwandeling van 3 uur. Er gaan soms groepen met Engels sprekende gids, maar deze zondag alleen een Poolse. Maar het ging mij toch alleen om het bos dus dat was wel prima. De weg door het Paleispark duurde alleen al een uur. Ook moesten er nog tickets gekocht worden om het bos in te mogen. Maar toen uiteindelijk het bos betreden. Wat een mooie ervaring. Het bos is heel oud en onaangetast. Overal ligt dood hout en nergens ligt zwerfafval zoals bij ons. Waar je hier in het bos af en toe een mooie omgevallen boom hebt, heb je daar af en toe geen omgevallen bomen. De gids bleef maar praten dus veel wildlife spotten was er niet bij. Er was een Pools stel dat me had aangeboden om te vertalen wat de gids zei. Vriendelijk, maar niet nodig. Alleen als het belangrijk was. Op de terugweg nog wat gepraat.

IMGP5173

’s Middags weer naar de noordkant van het strikte reservaat (gedeelte dat wel toegankelijk is zonder gids). Op de eerder genoemde bosweg liep eerst een jonge vos langs de weg en later zag ik ook een boommarter. Op klaarlichte dag dus. Ik wilde niet een te lange wandeling meer doen, want had er al 9 kilometer opzitten. Ik kwam bij een uitkijktoren en daar kon ik even schuilen voor de regen. Toen klaarde het op en zag ik diverse herten en een zwijn. Ook kwam er een prachtige regenboog tevoorschijn. Echt een hele gave plek. Ik was tot laat gebleven dus ik wilde weer terug naar het dorpje om het restaurant te kunnen bezoeken. Op de weg terug zag ik in de verte weer wisenten in het veld staan.

IMGP5289

22 juni

Ik wilde ook de lange excursie in het bos doen en had daarom een engelssprekende gids geboekt met een speciale toestemming om verder het strikte reservaat in te mogen dan het standaard rondje dat ik gisteren had gedaan. Deze excursie kunnen vanaf een halfuur voor zonsopkomst. Dat was in dit geval half vier ’s ochtends. Dat was me wat te gortig dus ik had voor 6 uur afgesproken. De gids verscheen in een klein rood autootje en het goede nieuws was, dat ze naar de rand van het veld reed en daar vandaan waren we in veel kortere tijd in het bos. Des te langer daar dus. Ze sprak Engels maar het was af en toe wel gebrekkig. Veel geleerd over dieren en de bomen en de geschiedenis van het bos. Voor wildlife was het al aan de late kant maar we zagen toch nog een vos en ook even later een boommarter. Ook gingen waarschijnlijk een stel herten er vandoor, maar het was niet goed te zien. De gids herkende geluiden, maar ik was iets beter in het spotten, dus de zeldzame witrugspecht had ik het eerst in de gaten. Die zagen we overigens twee keer. Verder nog grote bonte spechten en een roodmus. Het werd steeds warmer in het bos naarmate de wandeling vorderde. In het bos kwam ik Al uit het pension nog tegen die de korte excursie die ochtend deed. We hadden voor de middag afgesproken samen op pad te gaan. Ik had er echter al 16,5 km  opzitten en toen was het net 12 uur.

Na een korte lunch en eventjes rusten zijn we op pad gegaan. Besloten weer naar die mooie uitkijktoren te gaan, maar daar nog iets dieper het reservaat in te gaan. Het bleek een heel ander type bos te zijn, maar wel erg mooi ook. Bij de uitkijktoren was het ook weer mooi. Er lag een dood zwijn aan de voet. Misschien die van gisteren? Verder zagen we weer herten. We zouden ook nog een wisent gaan spotten, dus op de terugweg weer langs de velden gereden. Geen wisenten. Maar op een veld vlakbij het dorp zagen we iets bruins en een man met een verrekijker (wat een telefoon bleek). Dat was genoeg aanwijzing dat er wat te zien was. Er stond inderdaad weer een wisent in het veld. Toen we die kant op liepen ging hij er ook gewoon rustig bij liggen. We konden vrij dichtbij komen op deze manier. Toen snel weer terug naar het huisje voor het avondeten. Altijd wat lastig plannen als je ook in het bos wilt zijn om dieren te spotten, maar we hadden broodjes en worstjes gekocht dus dat kwam helemaal goed.

23 juni

Dit was voor mij de dag om uit te checken, maar omdat ik slechts 2 uur hoefde te rijden kon ik overdag nog wat doen. We zouden nog een wandeling gaan maken, maar eerst moesten we even naar het treinstation van het dichtstbijzijnde stadje om de interrail ticket te regelen. Treinstation bleek dicht getimmerd, alleen een perron over. Dus weer terug naar het dorpje naar een plek niet ver van het huis waar we een route hadden bedacht. Dat werd ongeveer 10 kilometer door weer een ander mooi deel. Niet het oerbos, maar wel in de buurt. Je ziet wel verschil in de typen bos maar het is niet altijd even duidelijk wat oerbos is en wat niet. Ik zei net dat er een wild zwijn in de buurt was geweest, omdat ik de wroetplekken zag. Op het zelfde moment zag Al het zwijn lopen. Het liep weg met daarachter een hele rits nog erg kleine frislingen. Ongeveer net zo klein als ik ze meer dan een maand geleden in Nederland zag. Verder stonden er vrij veel bosorchissen daar. En veel muggen. Heb de hele vakantie nog geen mug gezien tot 2 dagen geleden. Na de eerste regen kwamen ze ineens tevoorschijn.

Toen was het tijd voor het afscheid en vertrek. ’s Ochtends was het niet echt heel nat,maar op de weg naar Biebrza des te meer. Gelukkig is er voor morgen meer zon voorspeld. Ik wilde nog even langs de touristen info, die volgens Lonely Planet tot 7pm open zou zijn. Maar alles potdicht. Open tot half 4. Dus toen naar het hotel. Kwam ik ineens in een kudde koeien terecht. Die werden vakkundig naar de kant gejaagd. Het hotel was niet meteen zichtbaar. Na een rondje kwam ik er maar het was nogal een bouwput. Wat op een hotel leek was duidelijk nog in aanbouw. Ik vreesde het ergste. Er stond wel een bord receptie dus ik op zoek. Nergens een deur te vinden. Eerste duur kwam ik in een opslagplaatst. Bij de tweede deur stonden wat fietsen en toch maar naar binnen gelopen. Echt oude zooi. Maar de receptie gevonden. Ze spraken maar beperkt Engels maar er was wel een restaurant. Netjes gevraagd waar de voordeur was en waar ik kon parkeren. Ik ben overduidelijk de enige gast en misschien wel sinds geruime tijd. Verder ziet alles er prima uit overigens. Morgen toch ergens anders heen. Nog even kijken hoe ik dat ga aanpakken, want ik wil natuurlijk nog wel wat van Biebrza zien.

biebrza

============================ ENGLISH ========================

June 20

The first day I had to explore the environment. It seemed useful to have a bike, so I I first went into the village to book the excursion to the strict reserve and hire a bike. And there was some shopping to be done. Quite difficult to find a bike because I do not like a mountain bike. Finally found one from a man who did not speak English (though he said yes when I asked). He kept rattling in Polish about that bike and I did not understand it all. But eventually just took it, shopped and returned to the house. It was a beautiful house, with a nice balcony on the first floor where the rooms were. Beautiful kitchen and room perfectly fine. Everything fairly new. Then I stepped on the bike and explored the area. That was not really a big success. Soon I was in the woods and I saw this sign forbidden for man. I thought that was pretty strange in the woods, so I went further but then I was at the border with Belarus suddenly, so I returned. I decided to return the bike after 2 hours because I didn’t like it. Then I went by car to the north of the reserve. It was a beautiful road through the forest, but with a lot of bumps. Drove to the border (the forest is also partly in Belarus) and there went out for some hiking. The forest there was not very interesting over there and it was getting late so I went back. I wanted to go out in the evening to spot bisons and I succeeded. They were not far from the village in the field. Also saw a deer.

June 21

This morning I had booked an excursion in the strict reserve. You can go there for the standard circular walk of 3 hours. There are sometimes groups with English speaking guides, but this Sunday only a Polish one. I was there only to look at the nature so that was fine. The road through the Palace Park was already one hour. Also, tickets had to be bought to be allowed in the forest. But then finally we entered the forest. What a beautiful experience. The forest is very old and untouched. Everywhere is dead wood and no litter. At our place you occassionally find a fallen tree, but here you occassionaly find a spot with no fallen trees. The guide kept talking so much, that we could not spot wildlife. There was a Polish couple who had offered me to translate what the guide said. Friendly, but not necessary. Only if it was important. On the way back we did some talking.

In the afternoon back to the north side of the strict reserve (part that is accessible without a guide). On the forest road there was a young fox along the way and later I saw a pine marten. In broad daylight! I did not want to do a long walk any more, because already did 9 kilometers. I came to a watchtower and there I could shelter for the rain. Then the sky cleared and I saw a few deer and a wild boar. Then there was this beautiful rainbow. It was a magical place. It was already late so I wanted to go back to the village to visit the restaurant. On the way back I saw bison again  in the distance standing in the field.

June 22

I also wanted to do a long tour in the forest and therefore had booked an English speaking guide with a special permission to get in the strict reserve even further than the standard round that I had done yesterday. This excursion can start from half an hour before sunrise. Which in this case was 3.30 in the morning. That was too much for me so I arranged for 6 o’clock. The guide arrived in a small red car and it was good news that we could drive to the edge of the field and from there we were in a much shorter time in the woods. She spoke English but not that good. Learned a lot about animals and the trees and the history of the forest. For wildlife it was already late in the day but we still saw a fox and a moment later a pine marten. Also a couple of deer run away, but it was not good to see. The guide recognized sounds, but I was slightly better at spotting, so I was the first to spot the rare white-backed woodpecker. Then another. Further we saw great spotted woodpeckers and a rosefinch. It was getting warmer in the forest as it got later. In the forest I came along Al, who stayed at the same house and was doing the short tour. We were going to hike together in the afternoon, but I already had done 16,5 km and it was just about noon.

After a short lunch and rest we went out. Decided to go back to those beautiful tower, but something deeper into the reserve first. It turned out to be a very different type of forest, but very beautiful too. The tower was again nice. There was a dead boar at the base. Maybe the one I saw yesterday? We also saw deer. For the evening we had planned some bison spotting so we drove back to the fields but no bison there. Near the village we saw something brown and a man with binoculars (that appeared to be a phone). So we went out of the car and indeed there was a bison. It was lying down when we walked towards it. We could get pretty close. After that going home for a late dinner; sandwiches with sausages.

June 23

For me this was the day to check out, but because I only had to drive two hours there was time left to do something else. We were going for a walk again, but first we had to stop at the railway station of the nearest town to arrange Al’s inter-rail ticket. But no real trainstation over there.

So we went back to the village to a place near the house. We had another 10 km hike through another beautiful part. It was not the strict reserve but somewhat further. When I was just pointing out the boar tracks Al spotted the boar at the same time. It was a mother with lot of young ones. They were as small as the ones I saw more than a month ago back in the Netherlands. We also saw a lot of common spotted orchids. There were also a lot of mosquitoes. I hadn’t seen any of them yet, until a few days ago the rain started.

So it was time to say farewell and go to Biebrza NP. The rain started to get really heavy but for tomorrow more sunshine is predicted. The tourist office was already closed so I went to the hotel but get caught in a herd of cows. They were driven to the side of the road by the farmer and his son. The hotel was hard to find and on a building side. It looked like it wasn’t finished yet so I started to worry a little. Then it appeared to be in the old building, but I couldn’t find the entrance. Finally I just went in and found the reception. They spoke little English. Although it looked a bit creepy, inside it was ok. They even had a restaurant. For sure I was the only customer and I may be the first after a long time. I’ll find myself something else for tomorrow. See how I will, because ofcourse I first want to see Biebrza NP

Doel bereikt

image

Vandaag een lange rit van Bieszczady naar Bialowieza. Hiermee heb ik het doel van mijn reis bereikt, het oerbos van Bialowieza. Tientallen jaren geleden hoorde ik op de KRO radio bij het programma Damokles een radio documentaire over dit bos, getiteld “Was ik maar een boom…”. Sinds dat programma wil ik al naar deze plek waar ik nu dan daadwerkelijk ben aangekomen. Ik zou die documentaire nog wel eens willen horen na mijn eigen bezoek aan het bos. Vanochtend niet al te laat vertrokken en als eerste tussenstop stond Przesmyl op het programma. Daar zou een bijeneterkolonie zijn bij een oude steenfabriek. Dus de TomTom weer ingesteld en die kant op gereden. Ik zag inderdaad een oude schoorsteen van zo’n fabriek dus draaide ik de auto dat weggetje op. Ik vond een soort wand met daarin gaten. Ik zag een grauwe klauwier, twee bonte spechten, maar nergens een bijeneter te bekennen. Hoewel ik ze graag had willen zien, vond ik het geen urenlange zoektocht waard. Ik moest immers nog ruim 6 uur autorijden. Dus weer op pad. Heel wat van Polen gezien. Van de heuvels van Bieszcady, naar saai vlak landschap en weer naar afwisselend boerenland en toen meer bosgebied. En uiteindelijk dus het dichte woud van Bialowieza. De gastvrouw van het pension spreekt heel goed Engels en heeft duidelijk iets met Australië. Het pension heet Pl.Outback en hangt ook vol met Australische kunst. Keurig verzorgd hier. Weer heerlijk gegeten in een lokaal restaurantje met wildmenu. Complete maaltijd (2 gangen) voor nog geen 12 euro. Ik kon het niet eens op. Ik voel me ook weer wat beter dus morgen direct naar de tourist office om een excursie naar de restricted zone te boeken.

==================== English==============

Today a long drive from Bieszczady to Bialowieza. Now I have reached the goal of my trip, the primeval forest of Bialowieza. Decades ago I heard a radio documentary on the forest, entitled “If only I were a tree …”. Since I heard that program I wanted to see this place and here I am. I would like to hear that documentary again too after my visit.  This morning I left early and the first stop was Przesmyl. There should be a bee-eater colony in an old brickyard. So the navigation set to that place. Indeed, I saw an old chimney of a factory so I turned the car on that road. I found kind of wall with holes in it. I saw a red-backed shrike, two-spotted woodpeckers, but no sign of a bee-eater. Though I would have liked to see, I thought it was worth no long quest. After all, I had to drive still over 6 hours. Seen a lot of Poland. From the hills of Bieszcady, to dull flat landscape and back to alternating farmland and then more forest. And ultimately the dense forest of Bialowieza. The hostess of the guesthouse speaks very good English and has clearly something with Australia. The guesthouse is called Pl.Outback and also is full of Australian art. Well maintained here. Again a delicious meal in a local restaurant with game on the menu. Complete meal (2 courses) for less than 12 euros. It was plenty also. I also feel a little better so tomorrow I will head directly to the tourist office to book an excursion to the restricted zone.

Bieszczady

IMGP5054

Helaas zijn mijn dagen in Bieszczady niet de beste van mijn vakantie. Jammer, want dit gebied is veruit het mooiste wat ik deze vakantie heb gezien. Toen ik aankwam had ik koorts, waardoor ik de eerste dag hier in bed heb doorgebracht. Daarna leek het weer wat beter te gaan, dus voor dag 2 had ik een wandeling uitgezocht die niet zwaar zou zijn qua stijgen en dalen, maar ik denk dat de afstand toch nog te groot was. Ik had vandaag als extra dag ter compensatie bijgeboekt hier, maar vandaag werd een autotrip, want ik voel me nog steeds niet geweldig.

IMGP5032Terug naar gisteren. De wandeling liep via een riviertje over een toegangsweg. Er wordt hier in het bos namelijk houtskool geproduceerd en ik zag dan ook op een gegeven moment enorm veel rook. Daar aangekomen waren mannen met zwarte vegen blokken hout in grote verroeste cylinders aan het gooien waar de rook uit kwam. Qua dieren had ik al een eekhoorntje en een hazelhoen gezien, dus dat begon goed. Er was ook een plek langs een riviertje met enorm veel informatieborden. Beetje gekke plek want nergens kwam er verder een echte wandelroute op uit. Daar zag ik een enorm insect. Ik wist niet wat het was, dus ik bleef op gepaste afstand. De facebookgroep voor determinatie bracht uitkomst. Het bleek een veenmol. Qua planten was het ook weer raak. 4 soorten orchideeën gezien onderweg. Verder een waterspreeuw en twee raven dichtbij. Toen ik al bijna halverwege was, stond er ineens een bordje dat ik op die weg niet mocht lopen vanwege houtvervoer. Vandaar al die wagens met hout en mannen die me niet groetend nakeken. Hoewel, dat doen ze sowieso niet hier. Toch doorgelopen, want nu geen zin meer om terug te lopen. Daar waar de echte wandelroute weer bij de weg kwam, kwamen ook weer een stel militairen het pad aflopen. Die heb ik ook al vaker gezien. Misschien omdat ik me telkens in een grensgebied begeef? Daar was het weer even zoeken, want recht naar beneden was volgens mijn gps en de kaart niet de goede weg. De route zou even de verboden weg volgen en dan verder afdalen. Maar die zijweg zag ik nergens, dus dan de gps maar verder volgen. De weg leek op te houden maar met een beetje moeite kon ik er nog iets in herkennen. Op de kaart zag ik dat het punt al veel verder was dan waar de wandelroute zou moeten lopen. Ik kwam in ieder geval op mooie velden terecht met een goed uitzicht op het gebied. Na de wandeling weer even rusten, want ik voelde me dus niet lekker. Toch maar even naar een restaurant voor weer eens een normale maaltijd. Werd aangeraden in de Lonely Planet reisgids. Maar alles in het Pools en de dames spraken geen woord Engels. Maar mijn Google vertaal app wel Pools, dus zo kon ik enkele dingen van het menu vertalen en eten bestellen. Even later zag ik een auto met een geel nummerbord. Echt, de allereerste Nederlanders deze reis (met uitzondering van de steden natuurlijk). Ze waren met de caravan een rondreis aan het maken, ongeveer tegengestelde richting als ik deed. Alleen zij hebben dubbel zoveel tijd. Het koelde flink snel af dus snel de warme auto weer in.

IMGP5071Vandaag besloten toch weer rustig aan te doen. Dus met de auto op pad. Met wat tips van de plaatselijke vvv (pttk) leuke plekken gevonden. Ik ging naar een plek waar wisenten te zien waren. Had op het laatste moment wel begrepen dat ze niet wild waren maar achter een hek. Op weg daar naar toe stond er een imposante hinde op de weg. Op klaarlichte dag. De weg werd echter de slechtste die ik tot nu toe had gezien, wat een gaten.  De wisenten waren leuk om te zien maar ja, achter een hek was ik snel uitgekeken. Dus de weg verder afgereden. Die zou nog wat dieper het gebied in gaan richting grens van Oekraïne. Ik kreeg deze inderdaad in beeld en ook een sms-je dat ik welkom was in de Oekraïne. Ik denk dat ze zich daarin hebben vergist. De borden gaven aan dat ik de landsgrens absoluut niet over mocht. En op de terugweg zag ik weer een zwarte ooievaar rondcirkelen. Blijft een mooi gezicht.

======================== ENGLISH ==============================

Unfortunately my days in Bieszczady were not the best of my vacation. Too bad, because this area is by far the nicest one I’ve seen this holiday. When I arrived I had a fever, so I had to spend the first day in bed. The next day it seemed to go a little bit better so I picked an easy hike, with slow ascends and descends. But I think the distance was still too long. I had booked another additional day here to compensate for the first missed day, but today went on a car trip because I still don’t feel very well.

Back to yesterday. The walk was along a river on an access road. The produce charcoal in thet wood here and at one point I saw lots of smoke. I saw men with black streaks put logs in big cylinders from where the smoke came. In terms of animals I had seen a squirrel and hazel grouse, which was a good startl. There was also a spot along the river with lots of information displays. Strange place because there was no hiking trail in the area. I saw a huge insect there. I kept a respectful distance because I don’t know what it was. It turned out to be a kind of cricket, thanks to the facebookgroup for determination.In terms of plant it was another hit. 4 species of orchids I saw. Furthermore, a dipper and two raven. When I was almost halfway there suddenly was a sign that I could not walk on that road for timber transport. So that was why there were all those cars with wood and non-greeting men that kept looking at me. Although, they do so here anyway. Nevertheless proceeded, because turning around was no use. Where the real trail came to the road, I saw a couple of soldiers walking down the path. I’ve seen them before. Maybe because I keep staying in a border area? With help of GPS and map I found a way, but not the trail that was actually meant to be there. I came across a few beautiful fields with a good view of the area. After the walk I went straight back to rest, because I felt sick again. After that I thought I should tried to get a decent meal again. The restaurant was recommended in the Lonely Planet travel guide. But everything in Polish and the ladies did not speak a word English. But my Google translation app could speak Polish, so thats how I could translate a few things from the menu and order food. A moment later I saw a car with a yellow license plate. Really, the first Dutch people this trip (with the exception of the cities of course). They were here with a caravan to make a round trip, about the opposite direction as I am doing. They only have twice as much time. It cooled off quite quickly so went back soon again.

Decided to take it easy again today. So a car trip was on the program. With some suggestions from the local tourist office (PTTK) I found nice places. I went to a place where bison were seen. At the last moment I understood that they were not wild but behind a fence. On the way there a huge female deer was on the road. In broad daylight. That road was the worst I have seen so far. The bison were fun to see. I decided to follow that road further. That would go a little deeper into the area towards the border of Ukraine. Soon I saw the border and got a text message that I was welcome in the Ukraine. I think they have mistaken it. The signs indicated that I absolutely was not allowed to cross the border. On the way back I saw a black stork circling. Still a beautiful sight.

Door Slowakije

Bieszczady

Gisteren stond er een rit van ongeveer 4 uur op het programma. Ik was alleen misselijk opgestaan en voelde me beslist niet fijn. Ik twijfelde of ik de rit wel moest gaan maken. Maar ik wilde eigenlijk ook niet in deze accommodatie blijven en de accommodaties in Bieszczady en Bialowieza waren al geboekt. Nog even blijven liggen en toen ging het wel weer een beetje. Toch maar ingepakt en op weg. De weg ging gelukkig over niet al te drukke wegen. Al snel reed ik Slowakije in. Slovenska Raj had ik al van mijn lijstje geschrapt omdat het anders wel wat te gek zou worden en ik wilde mijn doel, Bialowieza, niet uit het oog verliezen. Ik zag een ooievaar in het veld en even daarna een zwarte ooievaar overvliegen. Verderop nog veel meer ooievaars. De weg ging door agrarisch gebied en werd uiteindelijk wat uitgestrekter en minder druk bevolkt. Daar reed ik Polen weer in. De uitgestrektheid en dunbevolktheid deed me aan Zweden denken. Prachtige glooiende bergen met bos en weilanden. Ook in dit gebied komen wisenten voor en ook de beer, wolf en lynx zijn hier te vinden. Het huis waar ik moest zijn was lastig te vinden. Geen bord, geen juiste coördinaten op booking.com en de telefoon werd weer neergelegd. Met wat handen en voeten wisten de buren me te vertellen welk huis het juiste was. De hostess vroeg hoe laat ik wilde ontbijten, maar daar stond mijn hoofd helemaal niet naar. Ik zou haar bellen als ik ontbijt wilde. En toen ben ik gaan slapen. Ik had inmiddels 39 graden koorts. Inmiddels weer een beetje beter, maar helaas heb ik verder vandaag nog niets kunnen ondernemen. Misschien straks nog een ritje met de auto.

============================================ ENGLISH ==========================================

Yesterday’s drive should be about 4 hours. I woke up feeling sick and miserable. I doubted whether I had to make the trip or not. But I did not actually wanted to stay in this accommodation and accommodations in Bieszczady and Bialowieza were already booked. Lied down for a while and then I felt a little better. So I packed my stuff and started the drive. Fortunately it was not a busy road. Soon I was driving into Slovakia. I already decided to skip Slovenska Raj, because it would be too much a tight schedule and I didn’t want to loose track of my goal, Bialowieza. I saw a stork in the field and a little later a black stork flying overhead. And much more storks along the way. The road was across agricultural land and eventually became less inhabited as I drove in Poland again. The vastness and sparsely populated area reminded me of Sweden. Beautiful mountains with forests and meadows. In this area also lives bison. Also bear, wolf and lynx are found here. The place where I was going to sleep was difficult to find. No sign, no proper coordinates on booking.com and the phone was laid down immediately after speaking English. It was difficult but in the end the neighbours were able to point me out the right house. The hostess asked what time I wanted breakfast next morning, but I didn’t feel like breakfast. I would call her if I wanted breakfast. And then I went to sleep. I now had a fever of 39 degrees. At the moment it’s a little bit better again, but unfortunately I won’t be able to anything to day. Maybe later another ride by car.

Pieniny

PieninyVandaag een wandeling in het Pieniny nationale park. Gisteren al even een kaart aangeschaft met routes zodat ik wat kon kiezen. De rondwandelingen waren echter niet heel erg handig vanaf mijn pension. Er waren wat mooie uitzichtpunten die ik waarschijnlijk wel kon bereiken en dan eventueel met bus of taxi terug. Dus redelijk vroeg op pad (9 uur). Eerst nog even wat boodschappen doen voor onderweg. Ik had ook zin in wat zoets na het ontbijt en er staan daar steeds van die stalletjes met lekkere broodjes. Althans, dat dacht ik. De mevrouw zei in haar beste Engels dat het cheese was. Kaas? Hmm, niet echt zoet. Toch maar één proberen. Kreeg een behoorlijk zwaar ding in mijn handen. Het bleek een brok kip te zijn. Gerookt. En ontzettend zout. Niet te eten. Hahaha. Later nog een paar happen van genomen en toen toch maar in de vuilnisbak. Er waren wel leuke figuurtjes in gebrand. Ik besloot de kabelbaan naar boven te nemen, om niet meteen al te hoeven klimmen. Het was eigenlijk een skilift. Bovenop kon ik de route nemen naar het veerpontje. Er was meteen al een prachtig uitzicht op de Tatra bergen. En na een klein stukje lopen zag ik al orchideeën. Mannetjesorchis. Althans, die stond op de kaart ook, dus denk dat die het was. En een nachtorchis. Welke kan ik niet onderscheiden. En ook nog muggenorchis. Gaaf dus. De route begon dus met een afdaling want ik zou het veerpontje over de rivier nemen en daar naar boven naar een uitzichtpunt. De afdaling was al lekker zwaar, want het was helemaal niet fris. Weer 30 graden en zo vroeg ook al. Langs de rivier loopt een soort promenade en daar was de veerpont. Een man in een autentiek Pools pakkie duwde met een grote stok een bootje naar de overkant. Op deze mooie zondag verdiende hij denk ik behoorlijk goed. Aan de overkant de beklimming. Best steil en behoorlijk druk ook al. Het was een klim van ik denk 300 meter (gps niet goed ingesteld). Maar een heel mooi uitzicht op de Tatra, de rivier en de kloof. Voor zo’n punt moet overigens weer betaald worden aan het park. Verderop was nog een mooier uitzichtpunt, maar dat was nog 5 km. En ik vond het al behoorlijk vermoeiend en er was onweer voorspeld. Ik besloot terug te gaan en verder langs de rivier te lopen. Op een gegeven moment kwam ik bij de grens met Slowakije. Daar had ik al langs gelopen vlak na de kabelbaan, maar nu stak ik hem dus over. Nou ja, vanaf dat punt was de rivier de grens en ik liep aan de Slowaakse kant. Bij de grenskiosk kocht ik een calippo die ik achteraf gezien voor 1 euro had kunnen kopen, want blijkbaar zit Slowakije in de eurozone? Ik had mijn euro’s echter niet bij me. Doorgelopen tot onderaan het uitzichtspunt waar ik in de ochtend had gestaan en toen weer terug. Uiteindelijk een tocht van 18 km geworden. Even uitpuffen op mijn kamer en toen weer een wandeling naar het restaurant waar ik gisteren ook had gezeten. Heerlijk plekje op dat plein. Heerlijk eten voor weinig.

==================================== ENGLISH ===================================

Today I went for a hike in the Pieniny National Park. I bought a map yesterday with hiking routes so I could choose what to do. The round trips were not very easy to make from my accommodation. There were some beautiful viewpoints that I could probably reach and then go back by bus or taxi. So fairly early in the morning (9am) I was on my way to  do some shopping for the trip. I also felt like something sweet after breakfast and I had seen those stands with tasty sandwiches there. Or so I thought. The lady said in her best English that it was cheese. Cheese? Hmm, not really sweet. But decided to try one. Got a pretty heavy thing in my hands. It proved to be a piece of chicken. Smoked. And very salty. Tasted awful. Hahaha. I took a few bites and then I threw it away. I decided to take the cable car to the top, not having to climb right away. It was actually a ski lift. On top, I could take the route to the ferry. There was immediately a beautiful view on the Tatra mountains. And after a short walk I saw a few orchids. Male Orchis. At least, that was on the map, so guess it was this one. And one night orchid. And also fragrant orchid. I loved it. So the route began with a descent because I would take the ferry across the river and then up to a viewpoint. The descent was nice and heavy, because it was not cold at all. Again like 30 degrees and even this early. Along the river was a promenade and the ferry was there. A man in an authentic Polish outfit pushed the boat to the other side with a large stick. On this beautiful Sunday he earned good money I guess. At the other side there was the steep climb to the viewpoint. A lot of people on the track. I think it was  a climb of 300 meters or so (gps not set right. But a very nice view on the Tatra mountains, the river and gorge. For such a point the park charges you with a small amount. The other viewpoint was about 5 kms further. I found it already quite exhausting and there was a storm predicted. I decided to go back and continue to walk along the river. At one point I got to the border with Slovakia. I already walked along it right after the  cable car, but now I really crossed it. Well, from that point the river was the border and I just walked on the Slovak side. At the border kiosk I bought a calippo that I could have paid for in euro’s, because apparently Slovakia is in the eurozone? However, I only carried zloty’s with me. I walked until I reached the bottom of the viewpoint I had been to this morning and then I went back. A hike of 18 km in total. After that relaxing in my room for a while and then another hike to the lovely restaurant I had been yesterday. Lovely spot on the square and cheap but good meals!

Kraków en Tatra

Stadsplein Krakau

Stadsplein Krakau

De volgende etappe leidde naar Krakau. Het eerste stuk over een provinciale weg, daarna de snelweg. Op de snelweg mag je op veel stukken 140. Maar er zijn wel tolpoorten. En bij één was het flink druk en stond ik al gauw 10 minuten te wachten. Maar het is vakantie, dus geen haast. Na ongeveer 4 uur rijden bereikte ik mijn hotel in het centrum van Krakau. Niets bijzonders, gewoon stadshotel. Ik had afgesproken met Mateusz, de Poolse kennis die ik in Egypte heb ontmoet en nog geen week geleden ook in Amsterdam. Handig zo’n exclusieve gids. De wandeling leidde naar het oude stadsplein en het centrum. Na een drankje kreeg ik ook trek en dus een echt Pools restaurantje opgezocht. Eenvoudig maar lekker en ik denk ook wel gezond. In ieder geval geen pizza. Er zijn erg veel pizzeria’s en kebab restaurants in Polen. De route ging verder naar het Wawel kasteel en daarna via de rivier naar de oude Joodse wijk. Theetje gedronken in het beroemdste theehuis van Krakau, Polen, het universum (? 😉 ) en toen weer terug richting het hotel. Het hotel lag naast de Planty, een soort plantsoen dat helemaal rond de oude binnenstad lag in de vorm van een hoefijzer. Daarna ben ik zelf nog even wat rond gaan lopen. Nog wat plekken gezien die ik nog niet had gezien. Dat was Krakau voor mij.  Voor een niet stadsmens is zo’n wandeling wel genoeg. De volgende ochtend via de Nowa Huta de stad verlaten. Dit is de oude communistische staalfabriek en wijk. Via mijn navigatie kwam ik wel bij een industrieterrein wat er wel als een staalfabriek uit zag (voor zover ik weet hoe dat er uit moet zien). En daarvoor via een oude wijk met van die blokkendozen gereden, dus ik denk dat ik het wel heb gezien.

IMGP4982

Daarna op weg naar het zuiden. De temperatuur was weer boven de 30 graden en het asfalt is wel 45 graden. Dat geven ze netjes aan op diverse plekken. De gekozen route ging een stuk van de doorgaande route af, omdat ik niet twee keer hetzelfde wilde rijden. Het was een mooi agrarisch landschap en er zat ook een stukje bos bij. Het werd steeds heuvelachtiger en in de verte zag ik het Tatra-gebergte al opdoemen. Er lag nog redelijk wat sneeuw aan de noordzijde. Om er een mooie foto van te maken is nogal een uitdaging. Parkeerplaatsen worden hier doorgaans niet op plekken met mooie uitzichten gemaakt, maar op plekken waar meestal niets te zien is. Ik had op de kaart gekeken hoe ik er zo dicht mogelijk bij kon komen, maar dat leidde door erg toeristische dorpjes. Complete dorpjes van houten vakantiewoningen, vermoed ik. Er waren busladingen mensen om te wandelen, dus ik ben weer gewoon doorgereden naar mijn eindbestemming, Pieniny, een wat minder hoog bergachtig gebiedje en volgens mijn persoonlijke gids minder toeristisch. Het scheelt inderdaad wel iets, maar dit is een soort kuuroord dus er is genoeg aan toerisme te vinden. De dag verder besteed met uitzoeken waar ik moest zijn, boodschappen, theetje drinken op het terras en heerlijk gegeten bij een rustig pleintje tegenover het kuuroord.

Pieniny

================================ ENGLISH ===================================================

The next drive led to Krakow. The first part I drove on a provincial highway, then the main highway. Maximum speed on the highway is often 140 km/h. But you have to pay a fee. One booth was really busy and it took me around 10 minutes to pass. But it’s holiday so no need to rush. After about 4 hours I reached my hotel in the center of Krakow. Nothing fancy, just a city hotel. There I met Mateusz, the Polish friend I have met in Egypt and less than a week ago in Amsterdam too. Convenient to have an exclusive guide. The walk led to the old town square and further downtown. After a drink I got hungry too and therefore we went to a real Polish restaurant. Simple but tasty and I also think it was healthy. In any case, better than pizza. There are lots of pizzerias and kebab restaurants in Poland. The route continued to Wawel castle and then along the river to the old Jewish quarter. Ofcourse I wanted to drink tea in Krakow’s most famous teahouse, or Polands, maybe the universe’s? 😉 And then back to the hotel. The hotel was next to the Planty, a kind of park that lay all around the old town like a horse shoe. Then I went for a walk on my own again. Saw some new places and after some time that was Krakow for me. For someone who is no a city dweller such a walk is enough. The next morning I drove to Nowa Huta. This is the old communist steelworks and district. With help from my navigation, I reached an industrial site that could look like a steel factory (however I don’t know exactly how that looks). And just before it I was driving through an neighborhood with those cubic flats, so I think that was the place I was looking for.

After that heading to the south. The temperature was above 30 degrees again and the asphalt was 45 degrees. On several signs they show these temperatures. The route I  chose was partly not the highway, because I did not want to drive the same way twice. It was a beautiful agricultural landscape and there was also a little piece of forest. More hills came into the scenery and in the distance I could see the Tatra Mountains looming. There was still a fair amount of snow on the north side. On the map I had chosen the route that led closest by, but also these were very touristic villages. Complete villages of wooden cottages. Also buses full of people that were going to hike, so I decided to drive further to my final destination, Pieniny, that, according to my personal guide should be a little less touristic. It was a bit better, but still, this is kind of a spa village, that attracts tourists also. Spent the rest of the day exploring, groceries and drinking tea on the terrace and went for a delicious dinner at a quiet square near the spa.

Schoolreisje / School trip

IMGP4915

Uitzicht

Gisteren (10-6) weer vertrokken uit Praag. Aangezien ik getipt ben dat “The Chronicles of Narnia” in deze buurt opgenomen is, heb ik me laten inspireren door deze site http://www.telegraph.co.uk/travel/artsandculture/2185923/The-Chronicles-of-Narnia-Prince-Caspian-film-sets-where-myth-and-reality-collide.html .

De aanwijzingen waren niet heel duidelijk, maar de Saksische Schweiz was wat te ver weg, dus besloot ik alleen te stoppen bij het kasteel van Trosky, met zijn twee torens. Klein stukje naar boven gelopen, maar had geen behoefte aan een bezichtiging. Het uitzicht was wel prachtig vanaf het terras.

Toen weer door en via mooie weggetjes en dorpjes bereikte ik de grens met Polen. En vlak daarachter lag mijn apartement al. Pal aan de doorgaande route van Praag naar Wroclaw. Het zag er van buiten niet heel aanlokkelijk uit, maar binnen zag het er keurig uit. Luxe zelfs. Wel bleek de taal al direct een struikelblok. Engels alleen via sms, de man die mij binnen liet sprak geen woord Engels. Maar uitermate vriendelijk werd ik met een tolk verbonden, die me vervolgens ook niet verstond. Ach, het was allemaal prima zo. Eerst even boodschappen doen en toen lekker even relaxen in de luxe badkamer. ’s Avonds nog even verkennen waar ik de volgende dag moest zijn voor de wandelingen. Het stond prima aangegeven. Dus nog even het bos in. Wat een heerlijke vogelstilte. Mooi uitzicht op de tafelberg die ik de volgende dag zou gaan beklimmen.

Ik IMGP4949was er vroeg bij, dacht ik. De auto geparkeerd bij een wederom uitermate vriendelijke enkel Pools sprekende man, die ook onmiddelijk zijn tolk erbij riep. En toen aan de wandel. Bij de ingang van het gebied stond een grote groep kinderen te wachten. Die wist ik de rest van de dag nauwelijks meer te ontlopen. Vele bussen met grote groepen kinderen reden af en aan op precies de twee mooiste plekken van het gebied. Het was eigenlijk best grappig, zo’n schoolreisje weer eens mee te maken.

De eerste berg werd beklommen door een hele lange trap. Het was eenrichtingsverkeer. Door het bos omhoog tot ik uiteindelijk tussen gigantische rotsformaties uit kwam. Met hele mooie uitzichten. En soms nauwe doorgangen. Tussen de rotsen was het behoorlijk koud en er lag zelfs nog sneeuw! Na een uurtje rondgelopen was de trap naar beneden weer in zicht. Best wel vermoeiend dat stijgen en dalen. Rondje van ca. 5 km gemaakt. Dus even de auto in naar het plaatsje verderop. Dat was ook niet echt groot. En toen naar de volgende attractie. IMGP4972Het was al wat later in de middag dus ik hoopte dat de kids al naar huis waren, maar nee hoor. Ik besloot een wandeling te gaan maken en niet naar de parkeerplaats boven te rijden. In het bos was het echt heerlijk stil. Maar ook best steil klimmen. Bovenop was het weer een chaos. Bussen vol kinderen wilden ook het labyrinth in, zoals die plek genoemd wordt. De weg was rond en goed aangegeven, sterker nog, je kon geen andere kant op. Maar wat waren die doorgangetjes nauw. Een enkele keer op handen en voeten. En mijn rugzak zat regelmatig klem. 😉

Maar het was leuk om er doorheen te gaan. De terugweg was echt nog veel mooier. Ik ging weer een ander pad naar beneden en ik ben geen mens tegen gekomen. Wat een rust. En een prachtig bos en mooie uitzichten. Maar de afdaling wel op mijn tandvlees. Snel nog even boodschappen doen en “thuis” lekker uitrusten.

Morgen staat Krakau op het programma.

Stolowe

================================== ENGLISH ===========================

Yesterday (10th of June) I left Prague. I was informed that “The Chronicles of Narnia” was filmed in this area so I was inspired by this site http://www.telegraph.co.uk/travel/artsandculture/2185923/The-Chronicles-of-Narnia-Prince-Caspian-film-sets-where-myth-and-reality-collide.html .
The directions were not very clear, but the area in Czech was a little too far away, so I decided to stop only at the castle Trosky with its two towers. I did a little walk to the castle, but didn’t want to go inside. The view from the terrace was quite stunning.
Through beautiful roads and villages I reached the border with Poland. And right behind it was my apartment already. Right on the main road from Prague to Wroclaw. From the outside it did not look very attractive, but inside it was very neat and luxe. However, the language was a barrier. English only via SMS, but the man who let me in did not speak English. But he was very friendly and did not need much more. First I had to do some shopping and then just relax in the luxurious bathroom. In the evening exploring the area where I was going for a walk the next day. It was all clear so I did a little hike in the forest. What a wonderful bird silence. Beautiful view on the Table Mountain that I would climb the next day.


I was there early, I thought. The car was parked at a place with an extremely friendly only Polish-speaking man, who immediately summoned someone who spoke English. At the entrance to the area I was waiting for a large group of children. I didn’t manage to avoid them the rest of the day. Many buses with large groups of children drove back and forth on exactly the two most beautiful places in the area. It was actually quite funny to be on such a school trip again.
The mountain could be reached by a long staircase. It was one-way traffic. Up through the forest until I ended up between gigantic rock formations with beautiful views and sometimes narrow passages. Between the rocks it was quite cold and there was even snow! After an hour the stairs that led down were in sight. I was a little tired after climbing and descending. The round trip was approx. 5 km. After that I drove to the next town that was also not really that big.

After that to the next attraction. It was a bit later in the afternoon so I hoped the kids were back home, but not at all. I decided to go for a walk and not drive to the parking place next to the labyrinth. In the forest it was really nice and quiet. But also pretty steep climb. On top it was chaos again. Bus full of children also wanted to go inn the labyrinth. The path was a round trip and well-marked, in fact, no deviations possible. But very narrow so a few times I had to go on all fours. And my backpack was regularly scratching the rocks. 😉
But it was fun to go through. The way back was really much nicer. I went down via another path and I did not see another human being. So quiet. And a beautiful forest and scenic views. But a difficult descent so I was really tired. Quickly didsome shopping and then going “home” for a nice rest.
Tomorrow will lead to Krakow.

Praag

IMGP4891

Gisteren in één keer naar Praag gereden. Hoewel ik pas na het middaguur vertrok, ging het voorspoedig en vond ik het zonde om onderweg ergens te overnachten. Nu kon ik vandaag de hele dag van Praag genieten. Bij Helmstedt-Marienborg herkende ik de oude grensovergang met de DDR. Dit keer ben ik er niet gestopt. Eind jaren ’80 heb ik deze grensovergang nog stiekem gefotografeerd. In ’90 hoefde dat niet meer. Het was inmiddels gaan regenen. Snel voor de grens met Tsjechië nog even een vignet gekocht. Het landschap rond de grens is trouwens erg mooi. Boven Praag hing echter een hele dikke wolk en het werd al aardig donker. Ook omdat de zon hier al even na 9 uur onder gaat. Onweer en hevige regen viel er toen ik bij het hotel aankwam. Van even de spullen uitladen en de auto wegzetten was ik al behoorlijk doorweekt. Maar bestemming bereikt.

Vandaag de hele dag in Praag rondgelopen. ’s Ochtends even uitvogelen hoe het openbaar vervoer hier werkt. Heel gemakkelijk dus. Dagkaart, afstempelen, klaar. De tram stopt praktisch voor het hotel en rijdt in minder dan een half uur naar het centrum. Daar de voettocht begonnen aan de overkant van de Moldau. Via een parkje naar de Karelsbrug. Echt een heel mooi stuk van Praag. Toen verder het centrum in. Al gauw had ik de Starbucks en daarna de Astronomische Klok gevonden. Ik zat dus al op het oude stadsplein.Toen door de Joodse buurt gelopen en weer terug naar de winkelstraat. Lunchen bij het Hard Rock Café. Ik was nog nooit eerder in een Hard Rock Café geweest. Wel leuk om een keer geweest te zijn. ’s Middags toch maar even naar de Praagse burcht. Hoewel het weer niet denderend was, toch een mooi uitzicht. Via  een mooie trap weer naar beneden. Na nog wat afgestruind te hebben langs allerlei mooie gebouwen begon de vermoeidheid toch toe te slaan. Even terug naar het hotel, uitrusten, opfrissen en weer terug naar de stad met een andere tramlijn en nu ook een stukje metro gepakt. Restaurantje tegenover die klok had heerlijke lasagna. Na nog wat omzwervingen door een paar stukken van de stad weer bij het hotel beland. Morgen dan toch echt de grens met Polen oversteken naar de Stolowe Mountains.

===============================================================================================

Yesterday I drove  to Prague at once. Although I left just after noon, the trip went well and I thought it was a waste to spend the night somewhere. Now I could today the whole day in Prague today. In Helmstedt-Marienborg I recognized the old frontier with the DDR. This time I did not stop there. Late in the 80’s I secretly photographed this border crossing. In ’90 it wasn’t necessary to do it secretly anymore. It was raining. Just for the Czech border I bought a vignet for the highway. Landscape around the border was beautiful. Prague, however, was under a thick cloud and it was already quite dark. Also because the sun sets just after 9 o’clock already. Thunderstorms and heavy rain fell when I arrived at the hotel. After unloading my luggage and parking the car I was already pretty soaked. But destination reached

Today I walked the whole day through Prague. In the morning I had to figure out how the public transport works here. Very easy. Day ticket, validate and ready to go. The tram stops practically at the hotel and takes less than half an hour to the center. The hike began across the Vltava. Through a park to the Charles Bridge. A really nice piece of Prague. Then further to the center. Soon I had found the Starbucks and then found the Astronomical Clock. So I was already on the old town square.Then walked through the Jewish neighborhood and back. Lunch at the Hard Rock Cafe. I had never been to a Hard Rock Cafe before. Nice to do one time. In the afternoon I went to the Prague Castle. Although the weather was not great, still a nice view. A beautiful staircase down again. After walking some more, along all kinds of beautiful buildings the fatigue hit me. Going back to the hotel, relax, refresh and back to the city with another tram line and also caught a bit underground. Restaurant opposite the clock had delicious lasagna. After some wandering through a few pieces of the city again arrived at the hotel. Tomorrow I will cross the border with Poland to the Stolowe Mountains.